بشير آنلاين: سمیر بن نوت در روز 7 نوامبر 1955 در لبنان متولد شد. دوران نوجوانی را با ورزش‌های مختلفی گذراند و پس از آن جذب پرورش‌اندام شد. او در سال 1974 در حالیکه تنها 19 سال داشت در رقابت‌های معتبر «مستر یونیورس» شرکت کرد و اگر چه در دسته میان قدها موفقیت قابل توجهی نداشت اما از همان موقع مشخص بود آینده‌ای درخشان در انتظار اوست. حضور سمیر در مسابقات مختلف آماتوری ادامه یافت تا اینکه در سال 1979 با کسب عنوان قهرمانی مسابقات آماتورهای جهان، جواز حضور در مجمع حرفه‌ای‌ها را به دست آورد.

ورود به دنیای حرفه‌ای‌ها

بن نوت در سن 25 سالگی اولین حضور حرفه‌ای خود را تجربه کرد و در مسابقه «جایزه بزرگ کالیفرنیا» در جای چهارم قرار گرفت. همان سال بخت خود را در مسابقه «شب قهرمانان» آزمایش کرد اما رتبه‌ای بهتر از دهمی پیدا نکرد. او در حالی که امید چندانی به موفقیتش نمی‌رفت، در سال 1980 مسترالمپیا را نیز تجربه کرد و مسابقه‌ای که با حضور 16 نفر انجام شد، بن‌نوت تنها موفق شد «کن والر» را مغلوب کند و در نهایت پانزدهم شد. در این مسابقه که همه اتفاقات تحت‌الشعاع بازگشت آرنولد شوارتزنگر و حق‌کشی آشکار مایک منتزر قرار گرفته بود، نگاه چندانی متوجه سمیر بن نوت نشد و هنوز کسی او را به عنوان یک بدنساز مدعی جدی نگرفته بود.

سمیر مدعی می‌شود!

در سال 1981 سمیر در 4 مسابقه دیگر شرکت کرد و در هیچ یک از آن‌ها نتوانست راهی به فینال بیابد. او در کالیفرنیا، نیوانگلند و شب قهرمانان به ترتیب هفتم، ششم و دهم شد و تنها نقطه مثبت کارنامه‌اش در این سال، کسب عنوان نهمی مسترالمپیا در حضور 17 شرکت کننده بود. در سال 1982 سمیر برای اولین بار در یک مسابقه جایزه بزرگ به عنوان نایب قهرمانی رسید و همان سال در یکی از ضعیف‌ترین مسابقات تاریخ مسترالمپیا توانست بعد از کریس دیکرسون، فرانک زین و کیسی ویاتور به مقام چهارمی برسد. بن نوت در این مسابقه توانسته بود بالاتر از چهره‌هایی مانند آلبرت بکلز، تام پلاتز و محمد مکاوی قرار بگیرد و حالا در سن 27 سالگی به یکی از چهره‌های طراز اول پرورش‌اندام جهان تبدیل شده بود.

قهرمانی با چاشنی خوش‌شانسی

در اوایل دهه هشتاد، بدنسازی حرفه‌ای با یک دوره فقر ستاره روبرو شد. بدنسازانی نظیر آرنولد، مایک منتزر، فرانکو کلمبو و دنی پادیلا بازنشسته شده بودند، فرانک زین به سال‌های پایانی دوران ورزشی‌اش نزدیک شده بود و از قدیمی‌‌هایی مانند سرجیو الیوا که هنوز هم در عرصه مسابقات باقی مانده بودند، جز سایه‌ای باقی نمانده بود. پدیده نوظهوری مانند لی‌هنی هم هنوز آنقدر با تجربه و بخته نشده بود که چشم‌ها را خیره کند. این شرایط بهترین فرصت برای سمیربن‌نوت بود که در سال 1983 در حالی که تنها 95 کیلو وزن داشت، قهرمانی مسترالمپیا را به نام خود ثبت کند. سمیر با برخورداری عضلات پشت بی‌نظیرش و دست‌های پرچگالی توانست در اوج دوران ورزشی‌اش، تنها قهرمان آسیایی تاریخ مسترالمپیا باشد.

آغاز نزول قهرمان

سال 1984 آغاز ناکامی‌های مدافع عنوان مسترالمپیا بود. سمیر نه تنها در مسترالمپیا راهی به جمع 5 نفر برتر نیافت، بلکه در 2 مسابقه نه چندان با اهمیت نیز عنوانی بهتر از پنجمی به دست نیاورد. از سال 1965 که پرورش‌اندام حرفه‌ای با برگزاری مسابقات مسترالمپیا سازماندهی مشخصی پیدا کرد، هیچ بدنسازی نبوده که بلافاصله پس از کسب عنوان قهرمانی تا این حد نزول داشته باشد. در سال 1985 تشکیلات جدیدی به نام WABBA اعلام موجودیت کرد تا پرورش‌اندام را از زیر سلطه IFBB (فدراسیون بین‌المللی پرورش‌‌اندام) خارج کند. سران WABBA در این راستا اقدام به برگزاری مسابقات مستقلی کردند و یکی از بدنسازانی که به دعوت این تشکیلات جدید پاسخ مثبت داد، سمیر بن نوت بود. او در 2 دوره متوالی مسابقات WABBA به عنوان قهرمانی دست یافت اما حضور در این رقابت‌ها موجب شد IFBB او را 3 سال از شرکت در مسابقاتی که زیر نظر فدراسیون بین‌المللی پرورش‌اندام برگزار می‌شد، محروم کند. بدین ترتیب سمیر بن نوت از سال 1985 تا 1988 به  علت محرومیت در هیچ مسابقه معتبری شرکت نکرد و این مصادف بود با آغاز دوران نزول قهرمان مستر المپیا.

پایان بن نوت

سمیر بن نوت پس از پایان دوره محرومیتش 6 بار دیگر در مسترالمپیا شرکت کرد و در هیچ سالی عنوانی بهتر از هشتمی به دست نیاورد. علاوه بر آن در طی قریب به یک دهه در 26 مسابقه حرفه‌ای روی صحنه رفت که به جز یک قهرمانی، در بقیه مسابقات عملکرد چشمگیری نداشت. او در طول 17 سال فعالیت حرفه‌ای فقط در 2 مسابقه حرفه‌ای قهرمان شد و در برخی موارد صاحب رکوردهایی عجیب و غریب است؛ او تنها قهرمان تاریخ مسترالمپیا که پیش از قهرمانی در مستر‌المپیا، در هیچ تورنمنتی به مقام قهرمانی نرسیده است!